Stan Wyjątkowy

Stan Wyjątkowy


Pomny tradycji sarmackich rymowanek

O rymach prostych i niewyszukanych

Rytmie ciężkim, dziwnie rozbuchanym

Jak but podkuty co o bruk stuka nad ranem

Dzisiaj dla Ciebie, Michale Feliksie

Słowa te psowam, mając nadzieję, że

Odpowiednio gdzie trzeba włażę

Przypochlebiam, łaszę i się podlizuję

Na okazje Twojej jutrzejszej koronacji

Rymy ty klecę przy skromnej kolacji

Było do Tronu konkurentów wielu

Że wspomnę o cnym diuku Matwieju

Co w starosarmackiej siedzi okolicy

Diuka Kościńskiego mając po prawicy

Dzierży Feru przesłoneczne okolice

Słynne w powabne, acz złe bawolice

Szmrek co starował, legendarny wielce

Nikt szans nie miał, gdyś sukces ujął w lejce

I w cuglach wygrał sarmacką Elekcję

Pijaru i zasług dajac popis wspaniały

Kiedy odchodził z Tronu poprzednik

Chcąc na swój sposób Sarmację ratować

W Grodziska rytm sjesty poobiedni

Wdarł się wrzask tłuszczy co tratować

Rżnąć, niszczyć i rokosz szykować

Przelewała się jako morze i wrzała

Ruszyło się wszystko co mogło, ożyło

Wtedyś przyszedł, lewicą skinął

Przepad-ł

Zgiełk i przeminął chaos i złość


Onegdaj w Acjo bywało pogańskim

W zwyczaju wodzom zwycięskim

Libacje sprawiać i krwawe ofiary

I dzisiaj wśród ludu chcą ten zwyczaj

Wskrzesić. Lecz w miejsce ciur

Oraz licznych portowych obwiesi

Szykuje się nowa, niewinna ofiara

Chcą Ci bowiem złożyć doktora Kedara

Posłuchajcięż wieszcza co trzyma

W swej dłoni klawisze alt i enter

Skromny i mocny jest w rymach

Czas nadszedł by wszystko ozdrowić

Nie krwi nam trzeba, lecz zgody

Mieliśmy tu liczne Stany Wyjątkowe

Do dziś nad tym sam zachodzę w głowę

Jutro jednak Książę zasiądzie na tron

Kefasowy. I trwał będzie wiecznie

Stan radości powszechnej wyjątkowy


Ivo "Ingawaar" de Folvil-Arped
19 stycznia 2010