Natańsk i skarb

Teatrzyk Śnięty Leszcz

bezwstydnie przedstawia jednoaktówkę metaforyczną pod niewiele znaczącym tytułem:

Natańsk i skarb

SCENA I
Narrator (z emfazą)
W sztuce, by nie powiedzieć sztuczce, której to narrację autor polecił mi prowadzić, za co pragnę mu z całych sił mych wszelkich przenajserdeczniej podziękować, występować będą osoby dwie, ze mną trzy, beze mnie dwie. Czyli dwie osoby, a do tego narrator. Zapytacie, gdzie są didaskalia. A ja wam odpowiadam: niezbadane są skutki przepadu! Ponadto uważam, że majątki powinny zostać zwrócone.

SCENA II
Narrator (z emfazą)
Rzecz dzieje się w kraju wiadomym, na polu elekcyjnym, na którym to szlachta i arystokracja monarchę swego wybierają, mając przy tem do swad, waśni, oskarżeń wzajemnych, hucpy, żenady i błotem wzajemnie się okładania sposobność doskonałą. Oto za namiotem stoi Szlachcic Pierwszy, Kontrkandydata stronnik, dzierżąc w dłoniach portret Kandydata, jakoby przez koterię na pole elekcyjne wyekspediowanego. Trzyma tedy ów portret i rozporek rozpina, chcąc go ciepłym parabolicznym swym w pogardzie całej oblać. Ponadto uważam, że majątki powin...

Szlachcic Pierwszy (z wyrzutem)
Ej, ty tam! Co się tak gapisz? Na stronę odejść nie można?

Narrator (nieugięcie)
Szlachcic ów jednak, mimo starań usilnych wzgardzie swej ujścia dać nie może. Ponadto uważam, że majątki powinny zostać zwrócone.

SCENA III
Narrator (z emfazą)
Oto od strony pozycyj Kandydata, nadchodzi Szlachcic Drugi, wielce się ciekawiąc, co też Szlachcic Pierwszy z portretem chce uczynić.

Szlachcic Pierwszy (z bólem, wciąż usiłując)
Uhhh...

Szlachcic Drugi (przytomnie)
Wszystko przez ten twój chory układ.

SCENA IV
Narrator (z emfazą)
Kurtyna! Ponadto uważam, że majątki powinny zostać zwrócone.